Op 04/09/2018 besliste minister Marghem dat er voor het eerst sinds 2014 geen strategische reserve* nodig is dit jaar. Er zou voldoende productie beschikbaar zijn om de wintermaanden door te komen. Twee weken later kwam echter het nieuws binnen dat ze een extra kerncentrale gingen sluiten omwille van dringende herstellingswerken. Dan toch een stroomtekort? Ze haalden een oud afschakelplan van onder het stof en de kans is groot dat er nu delen van het land in november, december en januari zonder stroom zullen zitten. Of toch niet, want de politieke partijen zijn allemaal op zoek naar een oplossing.

Welke oplossingen zijn haalbaar tegen stroomtekort?

Gascentrales

In Vilvoorde staan nog een paar gascentrales, die beschikbaar blijven in geval van stroomtekort. De eigenaar van deze gascentrales krijgt een vergoeding om de centrales op te starten (binnen de 15 minuten) in geval van stroomtekort. Er zijn altijd werknemers aanwezig om de gascentrales te onderhouden. Ze testen regelmatig of de centrales op korte termijn kunnen opgestart worden. Het kan dus, alleen is het de afgelopen jaren nooit nodig geweest. Nu is de vraag: kunnen deze centrales voor langere tijd actief blijven? Dit werd niet meer getest.

Buurlanden

Bondskanselier Merkel reikt ons de hand voor het stroomtekort: Duitsland zal hun productie opvoeren en uitvoeren naar België. Heel nobel natuurlijk, maar het gaat hier om een beperkte hoeveelheid elektriciteit. Het is helaas  niet zo dat we een paar sluizen openzetten en de energie gewoon transporteren, verdelen en gebruiken.

Veilingen Elia

Elia stelt voor om veilingen te organiseren voor het stroomtekort, waarbij grote verbruikers 24u van tevoren hun akkoord geven om afgeschakeld te worden. Dit levert de grote verbruikers zeker wat extra’s op. Anderzijds moeten deze bedrijven wel hun processen stilleggen en dat vergt heel wat organisatie. Zo’n veilingen staan in de markt bekend als “demand and response” wat -mits de nodige planning- zeker een oplossing is voor de toekomst. Nu ontbreekt het misschien nèt te weinig aan tijd.

Wie is de schuldige?

Engie kiest helaas een ongelukkig moment uit om betondegradatie aan te pakken. Zeker als het inmiddels duidelijk is dat dit al 20 jaar een pijnpunt is. Is het bovendien ook geen raar gegeven om nog te investeren in kerncentrales die zo snel mogelijk moeten verdwijnen? Want de grote politieke partijen voeren behoorlijk wat druk uit om tegen eind 2025 de wettelijke sluiting door te voeren.

En staat het besluit van Engie wel vast om de betondegradatie nu aan te pakken? Of legde eerder het FANC (federaal agentschap voor nucleaire controle) dit op?

Wat zijn de gevolgen?

Naast het voor de hand liggend gevolg, namelijk blackouts, is er ook een grote financiële consequentie. Op dit ogenblik is de energieprijs met maar liefst 400% gestegen. Dit heeft niet zoveel gevolgen voor de huishoudelijke verbruikers, aangezien de energie in het verleden al aangekocht werd. Op de grote verbruikers echter, die er voor kiezen om elektriciteit per maand of seizoen aan te kopen, heeft dit een enorme impact. Om nog maar te zwijgen over de verbruikers die ervoor kozen om een deel van hun geschat elektriciteitsverbruik op de spotmarkt* aan te kopen.

Toch zal de energiefactuur nog maar eens stijgen. Ook hiervoor zoeken de politieke partijen naar een oplossing. Sommigen onder hen vinden dat Engie maar voor de extra kosten moet opdraaien, want naar hun mening is dit de grote schuldige.

En wat nu?

Of de blackouts er effectief aankomen, is momenteel moeilijk te voorspellen. Voor de financiële gevolgen zijn er wel een aantal mogelijke oplossingen.

Er is voorgesteld om het BTW-tarief op het elektriciteitsverbruik opnieuw (tijdelijk) te verlagen. Dit werd een paar jaar geleden ook al eens ingevoerd. De politieke partijen staan hier echter niet voor te springen.

Toch roepen zij dat de energiefactuur naar omlaag moet. Dit kan door alle zaken te schrappen die niet onmiddellijk gelinked zijn aan het energieverbuik. Zo zouden er een heleboel taksen verdwijnen. Laat ons eerlijk zijn: die zullen van de energiefactuur verdwijnen en ergens anders worden bijgeteld…

Is het misschien een idee om eens kritisch te kijken naar de vrijmaking van de energiemarkt? In 2003 was de vrijmaking dè manier om de energiefactuur naar beneden te halen. De gemiddelde factuur is echter met 40% gestegen. Is er te veel politieke inmenging of net te weinig? Is Engie nog steeds alleenheerser in een vrije markt?

Eén punt blijft duidelijk, elkaar met de vinger wijzen helpt niet. Hoog tijd dat de betrokken partijen en de verantwoordelijke ministers werk maken van een wel doordacht plan voor een energiemarkt die klaar is voor de toekomst.

Meer weten over oplossingen voor jouw bedrijf? Contacteer ons!

 

*De strategische reserve is een mechanisme dat de beheerder van het Belgische transmissienet voor elektriciteit toelaat om elektriciteitscapaciteit te activeren als er een niet verwaarloosbaar risico op elektriciteitstekort op korte termijn wordt geïdentificeerd.

*De spotmarkt is een plaats waar overschotten verhandeld worden en tekorten gedekt. Dagelijks worden de noteringen van energieprijzen opgetekend en gepubliceerd. Bij de prijsvorming van energie speelt zowel de heersende stemming op de ‘spot market’ als overwegingen van marktpartijen op de langere termijn een rol.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *